Tjonge, dat gaat nog een hele klus worden de komende week. Het hele tuincentrum leegkopen, een deel van de geraniums in het kozijn zetten, de rest een plekje geven in de overige kamers en in de tuin, daarna de leunstoel verslepen en voor het raam plaatsen, de Bokma koud zetten, sigaartje erbij en daarna... genieten maar!
"Nog maar een paar dagen, Fred" hoor ik alom, of: "Ben je al aan het aftellen?" Sommige collega's benijden mij en begrijpelijk: er staat weer eens een reorganisatie voor de deur, vooral ingegeven door de bezuinigingen. Zo eens in de vijf, zes jaar wordt de boel opgeschud, de organisatie-adviesbureaus varen er wel bij. Ik heb ze allemaal overleefd maar om nu te zeggen dat ik er helemaal zonder kleerscheuren afgekomen ben... Maar goed, mij hoor je niet meer klagen. Volgende week komt er een eind aan een betaald werkzaam leven. Of ik het erg vind? Nee. Vind ik het dan fijn? Eigenlijk wel. In zekere zin is het een bevrijding, terwijl ik echt niet kan zeggen dat ik een 'onvrij' bestaan bij mijn werkgever heb gehad. Integendeel, ik heb er met veel plezier gewerkt. Maar er breekt nu een leven aan waarin ik ècht de dingen kan doen die dicht bij mij staan. Maar laat ik voorzichtig zijn, door dit zo plompverloren te stellen leg ik mijzelf weer verplichtingen op. Ik zie wel!
Ik ben de laatste dagen druk bezig met zaken af te ronden en op te ruimen op kantoor, daarom is het even rustig geweest op dit weblog en op facebook. Daar heb ik straks tijd genoeg voor!


.jpg)





0 comments:
Post a Comment