Kerstcross zwaar

Gisteren, Tweede Kerstdag, was de kerstcross zwaarder dan ooit. Heel anders dan voorgaande jaren waren de omstandigheden minder winters, véél minder winters. De zon scheen zelfs. Het enige was dat de zuidwestenwind aanhoudend en bijna op stormkracht was maar daar had je bij dit parcours niet zo'n last van.

Wat deze cross vooral zo zwaar maakte was het parcours, met veel klimmen tegen heuveltjes met mul zand waar je diep in wegzakte. Ik kan het domweg niet, klimmen, of ik er nou veel of weinig op train. Na één of twee keer kan ik hooguit in trage wandelpas, bijna kruipend naar boven. Daarna kan ik wel weer vrij vlot naar beneden maar veel risico durf ik ook niet te nemen.

Drie ronden waren het, drie ronden van ruim twee-en-een half kilometer. Klimmen, dalen, klimmen, dalen. Voortdurend met zuurstofschuld en benen die moeilijk deden. Maar uiteindelijk kwam ik voor de derde keer op het veldje bij de Savornin Lohmanlaan, en finishte in 47'40''. Viel mij eigenlijk nog best mee, ik zag bovendien dat anderen het ook zwaar hadden (gehad).

In de kantine, uiteraard aan de Laan van Poot, was er gratis warme chocolademelk en kerststol met spijs. Hadden we wel verdiend.

Later in de middag heb ik met mijn zwager een flink stuk gewandeld, via Bosjes van Pex en Fuutlaan de duinen in, stuk strand linksaf en weer via de duinen terug naar huis. Al met al anderhalf uur. 's Avonds (tweede) kerstmaaltijd met avocado met garnaaltjes vooraf, gevulde kalkoen met garnituur - helemaal gelukt - en Omelet Sibérienne na. Kerstmis is en blijft een vreed(t)zaam feest, ben wat dat betreft blij dat het voorbij is. Maar we hebben oud en nieuw nog met de oliebollen...