Het was gisteren (zaterdag) een ideale dag om de Kunstroute Scheveningen te volgen: het was geen strandweer, maar ook geen weer om binnen te zitten. Dus op de fiets, plattegrondje in de hand en karren maar.
Ik wist van de Kunstroute af omdat clubgenoot en (zelf) kunstenares Karoline Sabbatino mij afgelopen woensdag een flyer en genoemd plattegrondje in mijn handen had gedrukt. De reden dat ik graag dit soort dingen wil bekijken is vooral om zelf ook inspiratie op te doen.
In deze villa wonen en werken een aantal kunstenaars. Waaronder Jacintha van Beveren, een fotograaf die voor het onderzoeksinstituut van de Charles Darwin Foundation op de Galapagoseilanden werkte. Zij maakte daar prachtfoto's van alle dieren en landschappen. Daarnaast schoot ze stillevens van ongerepte stranden met de stille getuigen van onze honger naar plastic: stillevens des doods.
Op deze expositie zag ik vooral werk van haar waarbij de nadruk op het laatste kwam te liggen: de vervuiling van het milieu - met name op de Galapagoseilanden - door plastic. En dan realiseer je je als kijker dat je zelf ook - en nog steeds niet - brandschoon bent wat dat betreft, integendeel: nog al te vaak koop ik bij de kassa van een supermarkt een extra plastic tas om mijn boodschappen in te doen, omdat ik in negen van de tien keren geen boodschappentas bij mij heb, en mijn rugzak veelal onvoldoenden ruimte biedt om alles in te herbergen. En dan ben ik niet eens zo'n 'kijk mij eens hoe vol ik mijn wagentje kan volladen' type, integendeel zelfs.
Even verderop, in de kelder van een villa aan de Nieuwe Parklaan, hing ook werk van diverse kunstenaars waaronder werk van Anselma Büeler en haar echtgenoot Ruben J. Spaans. Verder hangt hier werk - vooral schilderkunst - van Dick Risselada, Henk Jan Mohamed en Marjan Bloem. En dus ook van clubgenote Karoline Sabbatino, hieronder op de foto.
De bezoekers werden allerhartelijkst ontvangen door Selma en Ruben. Even later werd op deze lokatie zelfs nog muziek gemaakt, jazzsongs, cabaretliedjes en sfeervolle liedjes uit het American Songbook. Met Bart van Riemsdijk op keyboards en Anselma Büeler als zangeres, duidelijk een dubbeltalent.
Een aantal lokaties heb ik wegens tijdgebrek overgeslagen maar ik was nog wel geïnteresseerd in de ècht Scheveningse kunst 'ergens' op de Pier. Ik dacht eerst dat ik er al was toen ik een kunstenaar druk doende zag een bruinvis te ontwerpen met een soort afgeplatte kiezelstenen, maar die bleek bij een VVV-achtige instantie te behoren.
Helaas had ik geen tijd meer voor de andere exposities, maar vandaag (zondag) is een herkansing. Echter zal er eerst (hard)gelopen moeten worden, straks ga ik naar Delft voor de laatste Kerkpolderloop van dit seizoen.






0 comments:
Post a Comment