Boston-Globe-fredvandergonnetscher

Opvallend vief kijken deze heren nog uit hun ogen... en dat om half elf  's avonds, ná een zware training... Sfeertje wordt aangegeven door bijgaande clip van good old Frank... Nee, niet Frank Inklaar,  Frank Sinatra!!

Bloembakken bij de Hofvijver...

Daags na de Kopjesloop (dat was dus maandag) en dinsdag heb ik toch gepoogd om wat te lopen. Overdag, het was beide dagen mooi weer. Zeker vandaag, in de ochtendzon.

Maandag 60 minuten gelopen (netto), dinsdag 40 minuten. Had ik maandag nog last van licht-pijnlijke beenspieren (verzuring van de Kopjesloop), dinsdag viel dat wel mee maar hoewel ik in een redelijk tempo startte zakte ik al na zo'n acht minuten in.

Kopjesloop, samen met Bert Wentinck (foto: Pieter de Graaf)

En toen was het woensdag. Sterker nog, het is nog steeds woensdag. Weer gelopen - overdag, in de zon, dat dan wel weer - en stiekem het programma dat op het schema staat nageaapt. Twee of drie series volgens het schema 2-4-2 minuten. De tempo's gaan nog lang niet goed met m'n stramme benen en moeilijke knieën maar ik heb het geprobeerd. De eerste in 2-3 minuten, daarna  tweemaal 2-4-2 met 5 minuten pauze tussen de series. Toch nog 70 minuten gelopen, alles bij elkaar.

Vanmiddag even naar de stad en meteen een kijkje genomen in het 'Haags Historisch'. Daar is tot half mei een tentoonstelling over 'Haagse Humor', d.w.z. prenten, video's en opstellingen over politieke satire. Alles wat je je daarbij kunt voorstellen - Wim Kan, Freek de Jonge, Koot en Bie (vooral Koot en Bie!), Lucky TV, Thomas van Luijn, Sjaak Bral enzovoorts - passeert er de revue. Er staat een aantal tv-monitors waar je - zeker als het rustig is - op je gemak diverse filmpjes kunt bekijken.

En van wie 'hangt' er ook een statieportret in het museum, temidden van de ministers, koningen en koninginnen en andere middels fotolens, olieverf of ander medium vereeuwigde hoogwaardigheidsbekleders? Juist, deze mijnheer!



Toelichting voor de niet-Haagleden: dit is Wim Hartman, een van onze meest ervaren trainers en trainerscoördinator van de 'weg' lopers. De laatste jaren is hij trainer van Groep 5 waar ik ook deel van uit mag maken, evenals een paar andere heren van 'un certain age' en een stel gezellige dames die alsmaar sneller en sneller gaan!

De foto van Wim maakt deel uit van een galerij van portretten waarop Hagenaars staan afgebeeld die iets bijzonders in huis hebben over 'historisch Den Haag'.

Wim als museumstuk, wie had dat ooit kunnen denken.... Wel leuk natuurlijk!

Vanmorgen ging ik met Jan Wierenga en Jan Groeneveld naar De Koplopers in Delft. Daar werd de Kopjesloop gehouden, ditmaal in het kader van het zogeheten '1 van de 4 circuit'. Alhoewel niet in topvorm, toch leuk om aan mee te doen al was het maar bij wijze van 'test'.

Er was best druk, ik schat een paar honderd lopers, die de 5 of de 10 km gingen lopen. Of de 15 km, dat kon ook nog. Zelf had ik ingeschreven voor de 10 km. weersomstandigheden: (gelukkig) droog, maar wel een harde ijskoude wind

Het ging er voor mij niet om een snelle tijd te lopen, ik voelde aan mijn water dat dit toch niet zou lukken, ik ging gewoon 'op gevoel' en liep eerder ingehouden dan gedreven. Het waren twee ronden, de eerste vijf kilometer gingen in ruim 26 minuten, niet snel maar het was wel een tempo dat ik in de tweede ronde zou kunnen vasthouden. Toch was dat niet helemaal waar, even na het 6 km punt moest ik (hoge) nood-gedwongen vaart minderen en dat bleef zo, elk begin van een versnelling veroorzaakte kramp. Ik heb mede-zestigers Jan W. ('de chauffeur')  en Carel K. (Godfather van Haag Atletiek) voor moeten laten gaan. Groep-5 genoot Ton van der Pol was mij al eerder voorbijgegaan en liep zo'n vijftig meter voor mij in een groepje. Uiteindelijk passeerde ik in 53'24'' over de meet waar mede-organisator Hans Verbeek de lopers opwachtte.

De vier Haagse verenigingen waren goed vertegenwoordigd, er waren ook veel mensen van Haag Atletiek aanwezig. Van 'mijn' Groep 5 gaven onder meer Ton van der Pol en Arne acte de présence, en natuurlijk de snelle enthousiaste dames Marianne, Ellis, Eveline en Ilse al deed de laatste niet mee ditmaal, ze was er voor de 'support' en de foto's.

Mokum op de fiets

Gisteren ging ik naar Amsterdam waar ik had afgesproken met oud-collega Siebrand. We zouden elkaar en rond half twaalf ontmoeten bij de hoofdingang van het Centraal Station. Inderdaad troffen wij daar elkaar. Siep was op de fiets en regelde even later een OV-fiets voor mij bij de NS-stalling. Het regende op dat moment nog wel, dus regenbroek aan en daarna, manoeuvrerend tussen met elkaar ruziemakende taxichauffeurs door, op weg. Ik realiseerde mij al peddelend dat ik nog nooit in Amsterdam heb gefietst, hoe vaak ik er ook kwam en nog kom! Tenminste, ik kan het mij niet herinneren, in Mokum is het òf veel wandelen òf met de tram.

Al na vijf minuten stapten we af bij 'Het koffie cultuur centrum', een - zo bleek al snel - uitstekende coffeeshop, maar dan wel in de letterlijke betekenis: er werd ècht goede koffie geschonken. We dronken twee cappucino's met een bosvruchtenmuffin en een stevige brownie. Daarna konden wij er weer tegen en gingen naar doel nummer twee, het Rijksmuseum. Siep had daar afgesproken met zijn vriendin en zoontje, de rest van de middag zouden we met z'n vieren optrekken.


We hebben even het museum bekeken. Zowaar kwam ik daar nog iemand van de hardloopvereniging tegen, Ank en haar man. Gek dat je elkaar tegenkomt in een heel andere stad en in een totaal andere omgeving dan wat je van elkaar gewend bent.

Foto's van het Rijksmuseum in onderstaande diashow.



Na het Rijksmuseum gingen wij naar het Stedelijk Museum, waar de imiddels beroemde ontwerper Marcel Wanders exposeert. Wij gingen eerst lunchen in het museumrestaurant van 'Het Stedelijk'. En zowaar kwam Wanders daar ook lunchen met zijn gevolg, familie, kennissen of vrienden. Maar ook zij moesten netjes in de rij staan. Het was er hoe dan ook erg druk, bezoekers moeten altijd even wachten bij de ingang totdat een van de obers of oberinnen hen een vrijgekomen tafeltje komt toewijzen.

Na de lunch even het Stedelijk van binnen bekeken, met name het permanente 'Kienholz-café' waar je één voor één wordt toegelaten om de bar - een soort saloon - van binnen te bekijken. En de Cobra-expositie die ik - bij nader inzien - al veel eerder had gezien. Blijft niettemin de moeite waard!

Foto's van het Stedelijk staan hier!

Laatste doel was een kort fietstochtje naar Concerto, de meest gevarieerde platen- en cd-zaak van Amsterdam en misschien wel van heel Nederland. Daar trad het originele free jazz combo 'Kapok' op. Ook hier een kort filmpje van deze groep. Heel bijzonder, met name omdat een hoornist - vriend van Siep - deel uitmaakt van het driekoppige gezelschap en ook omdat de drummer waanzinnig virtuoos is en allerlei bijzondere ritmes uitprobeert. De groep is mei vorig jaar al op tv geweest (Vrije Geluiden) en treedt binnenkort op in het BIM-huis, als onderdeel van een tournee.

Nadat de groep drie nummers had gespeeld van hun nieuwste CD, wees de drummer op de 'special edition' die men bij de toonbank in het begin van de winkel kon aanschaffen.

Met Siep nog 'een rondje door de winkel' gemaakt, daarna een laatste koffie voordat ik - na afscheid te hebben genomen - andermaal de OV-fiets besteeg en naar het station peddelde. Het was een welbestede middag!

Ziezo, vandaag gaat de cultuurbarbaar weer eens naar Amsterdam, ditmaal op stap met oud-collega Siebrand. Nu alleen nog even een korte update van de afgelopen dagen.

Gisteren heb ik een kort stukje hardgelopen, een half uur slechts dus dat mag geen naam hebben. Wel een hele groep bonte spechten gezien in de Bosjes van Pex, ze fladderden achter elkaar, van boom tot boom, en af en toe gaf er eentje een drumsolo ten beste. Een goede foto heb ik niet van ze kunnen maken, wat hiernaast staat is nog de minst slechte...
Zondag doe ik wel weer mee aan de 1 van de 4, de 10 km wedstrijd/prestatieloop van alle vier de atletiekverenigingen in de regio Den Haag. Ditmaal bij De Koplopers is Delft.

Minder heroïsch, maar wel verstandig denk ik, is dat ik begin deze week mijn inschrijving voor de marathon van Rotterdam heb geannuleerd. Door de blessure - geen last meer van - en daarmee de opgelopen trainingsachterstand (van 2,5 week), leek mij dat geen haalbare kaart. En ja, ik heb wel degelijk mijn leeftijd laten meewegen, want ook al zou ik in staat zijn om de komende tijd twee keer dertig kilometer te trainen - wat nog maar zeer de vraag is - dan duurt het herstel van die trainingen ook weer een tijdje. Ik begrijp de drang tot ultralopen heel goed maar heb daar zelf geen aanleg voor, helaas. Ik ga wel weer kijken, ook leuk!

Leukste moment van de afgelopen dagen was een etentje met onze dochter, schoonzoon en zijn ouders bij Niven, een heel sfeervol restaurant (met Michelin-ster) in Rijswijk. Gevestigd in een oude -uiteraard gerestaureerde - boerderij. Het is alweer een tijd geleden dat wij met elkaar een vorkje gingen prikken.


Wij gingen voor een 10-gangen menu. Eigenlijk was het meer een proeverij dan een maaltijd. Bij iedere gang kregen wij een nieuw bord of schaaltje geserveerd,  steeds met een andere culinaire verrassing. Het waren minuscule hapjes, maar vrijwel alles was van topkwaliteit, vrijwel alles was heel lekker en verfijnd en zo nu en dan veroorzaakten combinaties van ingrediënten een ware 'smaak-explosie' zoals dat heet. Hoewel wij er heen gingen in het kader van een zogeheten 'dinner-actie' en zuinig waren met de drank, was het toch niet echt goedkoop. Maar het was de moeite waard. De mensen die bedienden waren jong, snel en efficiënt en allervriendelijkst, en met alle hapjes bijeen had je aan het eind van de avond toch een complete maaltijd achter de kiezen (hoewel dit eigenlijk geen juiste uitdrukking is voor zo'n chique restaurant, moet toch werken aan mijn 'snob-appeal')...


Bij het verlaten van Niven kwam ik Lodewijk Reijs nog tegen, een oud-collega van het ministerie van OCW die momenteel veel optreedt met zijn rockabilly-groep 44 Shakedown. Hij nodigde mij nog uit voor een optreden dit weekend in Café Lambiek in Tilburg, maar dan kan ik hoogstwaarschijnlijk niet in verband met die loop in Delft en andere sociale verplichtingen. Lijkt mij overigens wel leuk om een keer te zien, volgens mij swingt het behoorlijk...

Tegen de verwachting in, was het wonderschoon weer woensdagmorgen. Alweer een winterdag waarop het lentegevoel de overhand krijgt. Eerst boodschappen doen voor het ontbijt, daarna het ontbijt zelf - croissantjes met jam en koffie, altijd een Frans feestje - en wat achter de PC om FB en inbox te checken. Omstreeks kwart voor elf omgekleed en op pad, met de benenwagen in hardloopstand. Eerst tien minuten inlopen en warming up aan de Laan van Poot, daarna een kleine zeventig minuten gelopen.

Dat was bepaald geen straf, lopen met een stralend zonnetje in je gezicht. Via de Laan van Poot ging ik het Fuutpad op naar boven, de duinen in, linksaf langs het veld en een paar honderd meter verderop het strand op, richting Kijkduin, met de zuidoostenwind schuin tegen. Dat was eigenlijk het enige ongemak, de wind was behoorlijk stevig.

Wat op het programma stond voor de groepstraining 's avonds (duurloop 1 met driemaal tien minuten duurloop 3) heb ik echter niet gered. De eerste tien minuten dl. 3 gingen met wind tegen en werden slechts 7 minuten, de tweede tien minuten gingen alleen in het begin (drie minuten) in een wat sneller tempo. De laatste van de serie werd geen 10 minuten maar één kilometer, die ging wel zo hard mogelijk (4'55''). Daarna in een relaxed tempo naar huis gejogd.

's Avonds kreeg ik eters. Van spruitjes, de oerhollandse en lang niet door iedereen geliefde groente, zeker niet bij kinderen, is een waar koningsmaal te maken. Werkelijk erg smakelijk!

Hierbij het recept voor 4 personen:

Ingrediënten

• 500 gram spruitjes
• 1 duobakje gerookte spekreepjes of spekblokjes
• 1 ui, gesnipperd
• 250 gram kastanjechampignons
• 1/2 doosje (125 gram) keukenboursin met fijne kruiden

Mondriaan en het kubisme

Dinsdag zijn wij overigens nog naar het Gemeentemuseum Den Haag gegaan. Was het afgelopen zondag nog een gekkenhuis daar - want de laatste dag van de Coco Chanel tentoonstelling - nu konden wij zó naar binnen. Wij hebben iets beter de jubileumtentoonstelling 'Mondriaan en het kubisme - 1912-1914' kunnen bekijken.

Zoals genoegzaam bekend was Piet Mondriaan (1872-1944) zeer ambiteus. Hij ontwikkelde zich tot één van de grootmeesters van de moderne kunst en legde een vastberaden weg af van sfeervol naturalisme tot 'de essentie' van het beeld, naar abstractie. In 1912 vertrok hij naar Parijs om het kubisme te bestuderen. Toen hij twee jaar later terukeerde en bij kunsthandel Walrecht (Den Haag) zijn nieuwe werk exposeerde, werd duidelijk hoezeer hij verwijderd was geraakt van de Nederlandse kunst. Hij groeide uit tot een groot inspirator voor andere kunstenaars.

Deze herinneringstentoonstelling is een hommage aan Mondriaan die 70 jaar geleden overleed. Maar je ziet niet alleen werk van Mondriaan maar ook van Nederlandse tijdgenoten en werk van Pablo Picasso, Georges Braque, Henri Le Fauconnier en Fernand Léger, dat in bruikleen is van onder andere het MoMa in New York en de Fondation Beyeler in Basel.


Wie meer wil weten over deze expositie, verwijs ik naar voornoemde website of naar de tentoonstelling zelf, tot half mei in Gemeentemuseum Den Haag te bezichtigen.

Zo schilderde Mondriaan ook: de Piëta van Villeneuve-Les Avignon

Röntgenfoto schilderij Mondriaan

Uitkijkpost in De Uithof: de lente komt er aan!

Er is iets misgegaan met het delen van het vorige blogje op FB, vandaar dat er nu twee posts vlak achter elkaar staan. Vandaag is het maandag 3 februari. Een heerlijke, bijna lente-achtige dag en voor mijn schoonmoeder een heel bijzondere dag want vandaag is zij 90 jaar geworden! Dit is dan ook meteen het laatste blogje met bovengenoemde titel.

Daphne en haar 90-jarige oma

's Ochtends zijn wij op visite gegaan, cadeautjes gegeven, koffie met gebak, het bekende werk. Daarna (rond half twee) kwam dochter Daphne haar oma, moeder en tante met de auto ophalen voor 'de verrassing': een High Tea in Hotel des Indes. Daar waren ook twee zussen van schoonma en de schoonmoeder van Daphne. 'De mannen' mochten daar niet bij zijn, het was een vrouwen-uitje. Ik kan daar dus helaas niets over vertellen of toch wel: mijn vrouw zei later dat het geweldig geslaagd was, de High Tea kende vier gangen en er werd ook nog een rondleiding door het fraaie historische gebouw gegeven.

Nog meer tekenen van de prille lente...

Iets meer kan ik vertellen over mijn bezigheden vandaag. Er is veel gewandeld: een half uur door De Uithof, later in de middag anderhalf uur door de duinen en Meer en Bosch. Daar spotte ik bijgaande bonte specht, maar aan het geroffel te horen zaten er nog meer.


En 's avonds een complete training afgewerkt met Groep 5! Alhoewel de benen op de duur wat pijnlijk werden en weer wat gewonnen kan worden aan souplesse en duurvermogen, kon ik aardig meekomen. Niet dat het nu zo'n zware training was, want voor een aantal 'Apeldoorngangers' (Ellis, Ilse, Eveline en Arne) was het een hersteltraining. Toch lag het tempo niet laag. Zelf heb ik, exclusief het inlopen van huis naar de Laan van Poot, zo'n zeventig minuten achter elkaar gelopen. Overigens nam Ilse de honneurs van Wim waar als trainer, want laatstgenoemde moest overwerken. Kan gebeuren!

Nou, over deel 2 van het schoonmoederweekend zal ik niet teveel uitwijden. Zij zal best een leuke dag met haar beide dochters hebben gehad maar er is zóveel misgegaan bij de interne communicatie - niet aan mij te wijten - dat ik de dames nòch bij het Museon (waar we hadden afgesproken) nòch bij het eten (later op de dag bij Simonis, waar we eveneens hadden afgesproken) heb getroffen. Wel van hot naar her gefietst, maar steeds zonder resultaat en mobiel contact was ook niet mogelijk. Pas veel later - na voor de tweede keer deze dag overrichter zake naar huis te zijn gefietst - hoorde ik dat zij in een ander visrestaurant zaten dan afgesproken was, en dat zij overdag tevergeefs geprobeerd hebben om mij te bereiken om te melden dat ze naar een heel ander museum zijn gegaan (Muzee in Scheveningen). Ik was toen dus niet thuis.

Maar goed, voor buitenstaanders is dit gezeur in de marge, dus laat ik het over de zondagochtend hebben. Prestatieloop bij AV 40! Ik zou meerijden met jan Wierenga maar hij belde dat-ie verkouden was dus ben ik met het openbaar vervoer (tram, trein en bus) naar de Sportring in Delft gegaan. Ruim op tijd was ik er. Ik schreef in voor twee ronden van 7 km., die 27 km in Apeldoorn zou teveel zijn maar 14 km. moest kunnen. Na het inschrijven warme chocolademelk gedronken. Die werd in een fraaie beker geserveerd!

Daarna omgekleed, even ingelopen op de baan, een paar mensen gesproken. En dan van start, om 11:00 uur precies. Er deden een paar honderd lopers mee. Het is alweer een tijd geleden (ruim een maand) dat ik deelnam aan een loopje en dat heb ik gemerkt! Het ging eigenlijk helemaal niet zo makkelijk, integendeel, en bij het 4 km punt wist ik het al: ik zou het bij één ronde houden, 14 werd teveel. Maar goed dat ik niet in Apeldoorn ben gaan lopen, dat was een regelrecht drama geworden! Hoe dan ook wist ik krap onder de 38 minuten (37'55'') te finishen. Best wel wat teruggevallen, maar toch ben ik blij dat ik het heb gedaan.


Ter versiering hierbij toch nog een paar van die fraaie natuurfoto's die ik vandaag in het Museon zag. Er is daar een expositie van de beste natuurfoto's van het afgelopen jaar. Ja, ik was er nu toch, dus kon ik net zo goed even binnen gaan kijken...

Jammer genoeg wordt het geen Apeldoorn voor mij dit jaar, zonde van het inschrijfgeld, maar ja. De blessure is over, ik kan weer hardlopen maar om na een maand nauwelijks en alleen relatief korte stukjes gelopen te hebben meteen 27 km te gaan lopen is vragen om moeilijkheden. Voor menige die-hard klinkt dit wel heel voorzichtig maar ik loop liever het hele jaar door dan één keer (niet eens) goed waarna de trainingsopbouw is verstoord. Wel ga ik naar Delft, ik zie wel wat ik bij AV '40 ga lopen...

Dit weekend staat in het teken van de verjaardag van schoonmoeder. Kom kom, zul je je afvragen: is dat niet een beetje overdreven? Een heel weekend voor één verjaardag? Ja, dat mag zo lijken maar schoonma wordt 90 jaar, en zoals het aloude cliché wil, je wordt niet elke dag negentig. Het moet gezegd: zij heeft de energie, de activiteit en het uiterlijk van een 72-jarige.